శ్రీ కాళహస్తీశ్వర శతకము

శ్రీవిద్యుత్కలితాజవంజవ మహాజీమూతపాపాంబు ధా రావేగంబున మన్మనోబ్జ సముదీర్ణత్వంబు గోల్పోయితిన్‌ దేవా! నీ కరుణా శరత్సమయమింతేఁ జాలు సద్భావనా సేవం దామరతంపరై మనియెదన్‌ శ్రీకాళహస్తీశ్వరా!

వాణీవల్లభ దుర్లభంబగు భవద్ద్వారంబున న్నిల్చి ని ర్వాణశ్రీఁ జెఱపట్టజూచిన విచారద్రోహమో నిత్యక ల్యాణక్రీడలఁబాసి దుర్దశలపాలై రాజలోకాధమ శ్రేణీద్వారము దూరఁజేసెదిపుడో శ్రీకాళహస్తీశ్వరా!

అంతామిథ్య తలంచిచూచిన నరుండట్లౌటెఱింగిన్‌ సదా కాంతల్పుత్రులు నర్థమున్‌ తనువు నిక్కంబంచు మోహార్ణవ భ్రాంతింజెంది చరించుఁగాని పరమార్థంబైన నీయందుఁ దాఁ జింతాకంతయుఁ జింతనిల్పఁడు గదా శ్రీకాళహస్తీశ్వరా!

నీనా సందొడబాటు మాట వినుమా! నీచేత జీతంబునేఁ గానింబట్టక సంతతంబు మదివేడ్కన్గొల్తు నంతస్సప త్నానీకంబున కొప్పగింపకుము నన్నాపాటియే చాలుఁదే జీనొల్లం గరినొల్ల నొల్లసిరులన్‌ శ్రీకాళహస్తీశ్వరా!

భవకేళీ మదిరామదంబున మహాపాపాత్ముఁడై వీఁడు న న్ను వివేకింపఁడటంచు నేను నరకార్ణోరాశిపాలైనఁ బ ట్టవు? బాలుండొకచోట నాటతమితోడన్నూతఁ గూలంగఁ దం డ్రి విచారింపకయుండునా కటకటా! శ్రీకాళహస్తీశ్వరా!

స్వామిద్రోహముఁజేసి యేనొకని గొల్వంబోతినో కాక నే నీమాటన్విన నొల్లకుండితినొ నిన్నేదిక్కుగాఁ జూడనో యేమీ యిట్టి వృథాపరాధినగు నన్నీ దుఃఖవారాశి వీ చీమధ్యంబున ముంచియుంపఁదగునా శ్రీకాళహస్తీశ్వరా!

దివిజక్ష్మారుహధేనురత్న ఘనభూతి ప్రస్ఫురద్రత్న సా నువు నీ విల్లు, నిధీశ్వరుండు సఖుఁ, డర్ణోరాశి కన్యావిభుం డు విశేషార్చకుఁ డింక నీకెన ఘనుండుం గల్గునే నీవు చూ చి విచారింపవు లేమి నెవ్వఁడుడుపున్‌ శ్రీకాళహస్తీశ్వరా!

నీతో యుద్ధముఁ జేయనోప, గవితా నిర్మాణశక్తిన్నినుం బ్రీతుంజేయఁగలేను, నీకొఱకుఁ దండ్రిం జంపఁగాజాల నా చేత న్రోకట నిన్ను మొత్త వెఱతుం జీకాకు నాభక్తియే రీతి న్నాకిఁక నిన్నుఁ జూడఁగలుగున్‌ శ్రీకాళహస్తీశ్వరా!

ఆలుంబిడ్డలు దలిదండ్రులు ధనంబంచు న్మహాబంధనం బేలా నామెడఁగట్టినాఁడవిఁక నిన్నేవేళఁ జింతింతు ని ర్మూలంబైన మనంబులోనఁ గడుదుర్మోహాబ్ధిలోఁ గ్రుంకి యీ సీలామాలపుఁజింత నెట్లుడిపెదో శ్రీకాళహస్తీశ్వరా!

నిప్పై పాతకతూల శైలమడఁచు న్నీనామమున్మానవుల్‌ తప్పన్‌ దవ్వులవిన్న నంతకభుజాదర్పోద్ధత క్లేశముల్‌ తప్పుందారును ముక్తులౌదురని శాస్త్రంబుల్మహాపండితుల్‌ చెప్పంగాఁ దమకింక శంకవలెనా శ్రీకాళహస్తీశ్వరా!

వీడెంబబ్బినయప్పుడుం దమ నుతుల్విన్నప్పుడుం బొట్టలోఁ గూడున్నప్పుడు శ్రీవిలాసములుపైకొన్నప్పుడుం గాయకుల్‌ పాడంగా వినునప్పుడున్‌ జెలగు దంభప్రాయవిశ్రాణన క్రీడాసక్తుల నేమి చెప్పవలెనో శ్రీకాళహస్తీశ్వరా!

నిను సేవింపగ నాపదల్ పొడమనీ, నిత్యోత్సవం బబ్బనీ జనమాత్రుండననీ, మహాత్ము డననీ, సంసార మోహంబు పై కొననీ, జ్ఞానము గల్గనీ, గ్రహగతుల్ కుందింపనీ, మేలు వ చ్చిన రానీ, యవి నాకు భూషణములే, శ్రీకాళహస్తీశ్వరా!

ఏ వేదంబు పఠించె లూత? భుజంగ బే శాస్త్రముల్ సూచె దా నే విద్యాభ్యసనం బొనర్చెగరి; చెంచే మంత్ర మూహించె? బో ధావిర్భావ నిదానముల్ చదువులయ్యా? కావు; నీ పాద సం సేవాసక్తియే కాక జంతు తతికిన్ శ్రీకాళహస్తీశ్వరా!

కాయల్గాచె వధూ నఖాగ్రములచే గాయంబు, వక్షోజముల్ రాయన్ ఱాపడె ఱొమ్ము, మన్మథవిహారక్లేశ విభ్రాంతిచే బ్రాయంబాయెను, బట్టగట్టె దల, చెప్పన్ రోత సంసారమే జేయంజాల విరక్తు జేయ గదవే శ్రీకాళహస్తీశ్వరా!

నిన్నే రూపముగా భజింతు మదిలో నీ రూపు మోకాలో? స్త్రీ చన్నో? కుంచమొ? మేక పెంటియొ? యీ సందేహముల్ మాపి, నా కన్నారన్ భవదీయమూర్తి సగుణాకారంబుగా జూపవే చిన్నీరేజ విహారమత్త మధుపా! శ్రీకాళహస్తీశ్వరా!

నిను నావాఁకిలి గావుమంటినొ? మరున్నీలాలకభ్రాంతిఁ గుం టెన పొమ్మంటినొ? యెంగిలిచ్చి తిను తింటేఁగాని కాదంటినో నిను నెమ్మిందగ విశ్వసించు సుజనానీకంబు రక్షింపఁ జే సిన నావిన్నపమేల గైకొనవయా! శ్రీకాళహస్తీశ్వరా!

ఱాలన్ రువ్వఁగ చేతులాడవు, కుమారా! రమ్మురమ్మంచునే చాలన్ చంపగ, నేత్రముల్దివియగా శక్తుండనేఁ గాను,నా శీలంబేమని చెప్పనున్న దిక నీ చిత్తంబు, నా భాగ్యమో శ్రీ లక్ష్మీపతి సేవితాంఘ్రియుగళా! శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా!

రాజుల్మత్తులు, వారి సేవ నరకప్రాయంబు, వారిచ్చు నం భోజాక్షీ చతురంత యాన తురగీ భూషాదులాత్మ వ్యధా బీజంబుల్, తదపేక్ష చాలుఁ, పరితృప్తింబొందితిన్, జ్ఞానల క్ష్మీ జాగ్రత్పరిణామ మిమ్ము, దయతో శ్రీకాళహస్తీశ్వరా!

నీ రూపంబు దలంపగాఁ తుదమొదల్నేగాన, నీవై నచో రా రా రమ్మని యంచుఁ చెప్పవు, వృథారంభంబులింకేటికిన్ నీరన్ముంపుము పాలముంపు మిక నిన్నే నమ్మినాడం జుమీ శ్రీ రామార్చిత పాదపద్మయుగళా! శ్రీ కాళహస్తీశ్వరా!

నీకున్మాంసము వాంఛయేని కఱవా? నీచేతలేడుండఁగాఁ జోకైనట్టి కుఠారముండ ననలజ్యోతుండ, నీరుండఁగా బాకం బొప్ప ఘటించి చేతి పునుకన్భక్షింప కా బోయచేఁ జేకొంటెంగిలి మాంసమిట్లుదగునా? శ్రీకాళహస్తీశ్వరా!

రాజై దుష్కృతిజెందెఁ జందురుఁడు రారాజై కుబేరుండు దృ గ్రాజీవంబునఁగాంచె దుఃఖము కురుక్ష్మాపాలుఁడామాటనే యాజింగూలె సమస్త బంధువులతో నా రాజశబ్దంబు చీ, చీ జన్మాంతరమందు నొల్లనుజుమీ శ్రీకాళహస్తీశ్వరా!

రాజర్థాతురుఁడైనచో నెచట ధర్మంబుండు నేరీతి నా నాజాతి క్రియలేర్పడున్‌ సుఖము మాన్యశ్రేణి కెట్లబ్బు రూ పాజీవాళికి నేది దిక్కు ధృతి నీభక్తుల్‌ భవత్పాదనీ రేజంబుల్‌ భజియింతురే తెఱఁగునన్‌ శ్రీకాళహస్తీశ్వరా!

తరఁగల్‌ పిప్పల పత్త్రముల్‌ మెఱుఁగుటద్దంబుల్‌ మరుద్దీపముల్‌, కరికర్ణాంతము లెండమావులతతుల్‌ ఖద్యోత కీట ప్రభల్‌ సురవీథీ లిఖితాక్షరంబు లసువుల్‌ జ్యోత్స్నాపయఃపిండముల్‌ సిరులందేల మదాంధులౌదురు జనుల్‌ శ్రీకాళహస్తీశ్వరా!

నిన్నున్నమ్మినరీతినమ్మనొరులన్‌, నీకన్న నాకెన్నలే రన్నల్దమ్ములు తల్లిదండ్రులు గురుండాపత్సహాయుండు నా యన్నా! యెన్నడు నన్ను సంస్కృతి విషాదాంభోధి దాఁటించి య చ్ఛిన్నానంద సుఖాబ్ధిఁ దేల్చెదొ కదే శ్రీకాళహస్తీశ్వరా!

నీపంచం బడియుండఁగాఁ గలిగిన న్భిక్షాన్నమే చాలు ని క్షేపంబబ్బిన రాజకీటముల నే సేవింపఁగా నోప నా శాపాశంబులఁజుట్టి త్రిప్పకుము సంసారార్థమై బంటుగాఁ జేపట్టం దయగల్గెనేని మదిలో శ్రీకాళహస్తీశ్వరా!

నీపేరున్‌ భవదంఘ్రితీర్థము భవన్నిష్ఠ్యూత తాంబూలముల్‌ నీ పళ్ళెంబు ప్రసాదముంగొనికదా నే బిడ్డఁడైనాఁడ న న్నీ పాటిం గరుణింపు మోపనిఁక నేనెవ్వారికిం బిడ్డఁగాన్‌ జేపట్టందగుఁ బట్టి మానఁదగదో శ్రీకాళహస్తీశ్వరా!

"అమ్మా! యయ్య!" యటంచునెవ్వరిని నేనన్నన్శివా! నిన్ను నే సుమ్మీ నీ మదిఁ తల్లిదండ్రులనటంచు న్జూడఁగాఁబోకు నా కిమ్మైఁ దల్లియు దండ్రియున్‌ గురుఁడు నీవేకాన సంసారపుం జిమ్మంజీకటిఁగప్పకుండఁ గనుమా! శ్రీకాళహస్తీశ్వరా!

కొడుకుల్‌ పుట్టరటంచు నేడ్తురవివేకు ల్జీవనభ్రాంతులై కొడుకుల్‌ పుట్టరె కౌరవేంద్రున కనేకుల్‌ వారిచే నేగతుల్‌ వడసెం బుత్రులులేని యా శుకునకున్‌ వాటిల్లెనే దుర్గతుల్‌ చెడునే మోక్షపదం బపుత్రకునకున్‌ శ్రీకాళహస్తీశ్వరా!

గ్రహదోషంబులు దుర్నిమిత్తములు నీ కల్యాణనామంబు ప్ర త్యహముంబేర్కొను నుత్తమోత్తముల బాధంబెట్టగానోపునే దహనుం గప్పఁగఁజాలునే శలభసంతానంబు నీ సేవఁజే సి హతక్లేశులుగారుగాక మనుజుల్‌ శ్రీకాళహస్తీశ్వరా!

అడుగంబోనిఁక నన్యమార్గరతులం బ్రాణావనోత్సాహినై, యడుగంబోయినఁబోదు నీదు పదపద్మారాధకశ్రేణియు న్నెడకున్నిన్ను భజింపఁగాఁ గనియు నాకేలా పరాపేక్ష కో రెడిదింకేమి? భవత్ప్రసాదమె తగున్‌ శ్రీకాళహస్తీశ్వరా!

అదమాతంగము లందలంబులు హరుల్మాణిక్యము ల్పల్లకుల్‌, ముదితల్‌, చిత్రదుకూలము ల్పరిమళంబు ల్మోక్షమీఁజాలునేఁ మదిలో వీని నపేక్ష సేసి నృపధామ ద్వారదేశంబుఁగా చి దినంబుల్‌ వృథపుత్తురజ్ఞులకటా! శ్రీకాళహస్తీశ్వరా!

రోసీరోయదు కామినీజనుల తారుణ్యోరుసౌఖ్యంబులన్‌ బాసీపాయదు పుత్త్రమిత్రజన సంపద్భ్రాంతి వాంఛాలతల్‌ కోసీకోయదు నా మనంబకట! నీకుం బ్రీతిగా సత్క్రియల్‌ చేసీచేయదు దీనిత్రుళ్ళణఁపవే శ్రీకాళహస్తీశ్వరా!

ఎన్నేళ్ళుండితి నేమిగంటినిఁక నే నెవ్వారి రక్షించెదన్‌ నిన్నే నిష్ఠ భజించెద న్నిరుపమోన్నిద్రప్రమోదంబు నా కెన్నండబ్బెడు నెంతకాలమిఁక నేనిట్లున్న నేమయ్యెడిం జిన్నంబుచ్చక నన్ను నేలుకొనవే శ్రీకాళహస్తీశ్వరా!

చావంకాలము చేరువౌటెఱిఁగియుం జాలింపఁగా లేక త న్నేవైద్యుండు చికిత్సఁబ్రోవగలఁడో? యేమందు రక్షించునో? యే వేల్పుల్‌కృపఁజూతురో?యనుచు నిన్నింతైనఁ జింతింపఁడా జీవచ్ఛ్రాద్ధముఁజేసికొన్న యతియున్‌ శ్రీకాళహస్తీశ్వరా!

దినముంజిత్తములో సువర్ణముఖరీతీరప్రదేశామ్ర కా ననమధ్యోపల వేదికాగ్రమున నానందంబునం బంకజా సననిష్ఠన్నినుఁ జూడఁగన్న నదివో సౌఖ్యంబు లక్ష్మీవిలా సిని మాయానటనల్‌ సుఖంబులగునే శ్రీకాళహస్తీశ్వరా!

ఆలంచున్మెడఁగట్టి దానికి నపత్యశ్రేణిఁ గల్పించి త ద్బాల వ్రాతము నిచ్చిపుచ్చుకొను సంబంధంబుగావించి యా మాలర్కంబున బాంధవంబనెడి ప్రేమం గొందఱం ద్రిప్పఁగా సీలన్సీల యమర్పినట్లొసంగితో శ్రీకాళహస్తీశ్వరా!

తనువే నిత్యముగానొనర్చు మది లేదా, చచ్చి జన్మింపకుం డ నుపాయంబు ఘటింపు, మీ గతుల రెంటన్నేర్పు లేకున్న లే దని నాకిప్పుడెచెప్పు; చేయఁగల కార్యంబున్న సంసేవఁజే సి నినుంగాంచెదఁగాక కాలముననో శ్రీకాళహస్తీశ్వరా!

పదునాల్గేలె మహాయుగంబులొక భూపాలుండు, చెల్లించె న య్యుదయాస్తాచలసంధినాజ్ఞ నొకఁడాయుష్మంతుఁడై వీరి య భ్యుదయంబెవ్వరు చెప్పఁగా వినరొ? యల్పుల్మత్తులై యేల చ చ్చెదరో రాజులమంచు నక్కటకటా! శ్రీకాళహస్తీశ్వరా!

రాజన్నంతనెపోవునా కృపయు ధర్మంబాభిజాత్యంబు వి ద్యాజాత క్షమ సత్యభాషణము విద్వన్మిత్ర సంరక్షయున్‌ సౌజన్యంబు కృతంబెఱుంగుటయు విశ్వాసంబుగాకున్న దు ర్బీజ శ్రేష్ఠులుగా గతంబుగలదే శ్రీకాళహస్తీశ్వరా!

మును నీచే నపవర్గ రాజ్యపదవీమూర్ధాభిషేకంబు గాం చిన పుణ్యాత్ములు నేను నొక్కసరివో చింతించి చూడంగ నె ట్లనినం గీటఫణీంద్రపోతమదవేదండోగ్ర హింసావిచా రినిఁగాఁగా నినుఁగానఁగాక మదిలో శ్రీకాళహస్తీశ్వరా!